Geen categorie

Hoe kom ik van mijn datevrees af?

Na een mislukte date heb ik wel eens gedacht: ‘heb ik hier nou een jurk voor aangetrokken?’ Zwetende handjes heb ik, elke keer als ik met iemand afspreek. Zin in een leuke date heb ik niet, ik vind het vooral doodeng om een nieuw persoon te ontmoeten. Na de eerste minuten trekt het weg, is het alleen nog een uurtje ongemakkelijk. Pas dan kom ik een beetje los, maak ik grapjes, durf ik wat meer te zeggen. Gek is dat eigenlijk, want ik sta normaal gesproken nooit met een mond vol tanden. Het lijkt ook elke date erger te worden, ook al zijn bijna alle dates wel meegevallen ik zie er gewoon vreselijk tegen op.

Nieuwe mensen leren kennen vind ik juist leuk, het is niet erg om veel mensen te kennen, dat is vooral heel erg leuk en je hebt er altijd iets aan! Maar dat leren kennen, brrr… Sta je daar al bibberend na een zweettocht op de fiets voor een restaurant. Ga je naar binnen? Zou hij er al zijn? Ik kan ook nog even buiten wachten… Misschien ziet hij me al (ik kijk even om me heen). Snel app ik nog een vriendin die me succes wenst omdat ze weet hoe erg ik er tegenop zie. Of ik nou lang of minder lang met iemand spreek, elke keer heb ik die knoop in mijn maag. Daarom is uit eten helemaal niet handig, al zou het wonderen voor mijn lijn kunnen doen als ik niet drie tot zes glazen wijn naar achteren zou gooien.

Vroeger ging het toch allemaal veel makkelijker. Vriendjes die ik had kende ik via iemand anders, omdat ik op een grasveldje rondhing, of uitging, mijn ex waar ik mee samenwoonde kende ik zelfs van Carnaval! Dat is toch een van de laatste plekken waarvan je zou denken dat een langdurige relatie zou kunnen ontstaan. Maar naarmate je wat ouder wordt, worden de uitgaansdagen minder. Vroeger wist ik in de stad waar ik studeerde op elke dag wel een andere kroeg te vinden waar het leuk was, een heleboel mensen kende ik en via via vond ik ook wel eens iemand leuk. Als ik niet uitging waren er altijd nog de huisfeestjes, dan praatte iemand de hele avond (nep)Brabants omdat ik zei dat ik van een zachte ‘G’ hield en de volgende ochtend sloop ik naar een andere kamer om daar op de bank verder te slapen omdat ik niet wist wat ik met zo’n vreemde jongen in mijn bed aanmoest (er was niets gebeurt, ik vond het allemaal veel te spannend toentertijd). De rest van de dag heb ik me maar een beetje op die kamer schuilgehouden tot die jongen weg was.

Maar het verstoppen voor en neppe Brabander was altijd nog minder spannend dan een eerste date. Je voelt je bekeken, alles wat je zegt of doet ligt onder een vergrootglas. Ik probeer niet eens echt indruk te maken, met alle moeite probeer ik de ander te leren kennen en interesse te tonen. Toch heb ik steeds het gevoel dat ik dichtsla, de onbevangenheid is er op deze leeftijd een beetje af heb ik het idee. Mannen die ik date kirren over kinderen als je ’s middags met ze koffie drinkt (aaah, mag ik al wegrennen? Too soon!) of ze gaan zelf nog elke avond uit dansen tot ze brakend in een steegje liggen.

Het enige wat me een beetje dingen in perspectief liet zien was het boek Just a F*cking date. Van dezelfde schrijver als He’s just not that into you. Hij brengt het, samen met zijn vrouw, op een grappige manier wat vrouwen ‘fout’ doen met daten. Maar hoewel ik nu inzie dat het ‘maar’ een date is, geen huwelijk, blijf ik de zenuwen houden.

Hoe kwamen jullie van je datevrees af?

Advertenties

9 gedachten over “Hoe kom ik van mijn datevrees af?

  1. Eigenlijk nooit last van gehad. Ben nu al jaren samen met dezelfde vent 😉 Maar denk dat ik ook zou zweten hoor als ik me weer op de datevloer zou begeven…

    Like

  2. Leuk geschreven maar wat vervelend dat je er telkens zo tegen op ziet. Lijkt me niet gemakkelijk. Ik heb er zelf geen last van gehad maar ik heb mijn vriend dan ook al ontmoet voor ik een ‘date’ leeftijd had haha.

    Like

  3. Ga er gewoon voor meid.. Trek die little black dress aan, je mooie pumps, haren en makeup in de plooi en You are ready for business.. 😊

    Like

  4. Haha ja, vreselijk die eerste date! Ik heb er zelf ook altijd wel wat last van (half uur trillende lip incluis), het is echt die eerste stap die je over moet… Na een kwartiertje is dat meestal ook wel weer over, maar de trein/autorit naar mijn date, sterven, haha! 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s