Geen categorie

Iedereen gaat trouwen en krijgt kinderen.

Elke keer als ik op visite ga bij mijn ouders hoor ik het weer: ‘Weet je dat [oud klasgenoot van de basisschool die in hetzelfde dorp is blijven wonen] een kind heeft gekregen?’ of ‘Wist je dat [dochter van een kennis van een dorpsgenoot] ook is getrouwd?’

Je ontkomt er niet aan, op een gegeven moment lijkt iedereen te trouwen of kinderen te krijgen behalve jij. Begrijp me niet verkeerd, aan de ene kant vind ik mijn single leven héérlijk. Voor het eerst samenwonen? Been there, done that. Ik hoef met bijna niets rekening te houden op dit moment behalve met mezelf, mijn studie en mijn werk. Terwijl leeftijdsgenoten van mij ondertussen hun eerste huis kopen, kinderen krijgen of trouwen, zit ik ’s avonds soms uitgeput in mijn eentje op de bank een glas wijn in te schenken met een foute serie om even alles te vergeten.

Toch steekt het soms wel als ik de zoveelste baby aankondiging voorbij zie komen op mijn Facebook feed. In mijn hoofd was ik ook op mijn vijfentwintigste getrouwd en zou ik rond mijn zevenentwintigste aan kinderen beginnen (wat dus wil zeggen dat volgend jaar mijn eierstokken misschien beginnen te klapperen). Ontkennen dat het me rusteloos maakt kan ik niet, want élke keer die moeder aan de telefoon, die steeds alle namen opnoemt van leeftijdsgenoten die aan een volgende stap zijn begonnen, voel ik dat de klok begint te tikken. Ik ben jong, zie er best leuk uit, ben hoogopgeleid (als ik volgend jaar mijn studie afrondt) en ben ook nog eens sociaal… Het idee bekruipt me af en toe dat ik nooit iemand ga vinden, alleen eindig met een horde katten en dus een oud kattenvrouwtje wordt. Zoals jullie weten zijn dat niet mijn favoriete dieren dus het stemt me soms mistroostig.

Gelukkig zie ik om me heen een heleboel ‘eeuwige studenten’ van mijn leeftijd, die nog lang niet bezig zijn met huisje, boompje beestje. Daarnaast moet ik natuurlijk nog wel een tijdje blijven daten nu deze blog net lekker begint te lopen! Dus wees gerust, ik ga me nog niet settelen, ook al is dat voor de toekomst wel het plan. Mijn moeder vond deze blog trouwens maar raar, maargoed, dat komt misschien omdat hij anoniem is en ze moeilijk kan delen dat haar dochter de nieuwe Sex and the city blog schrijft over haar dateleed en fobie voor pluizenbolletjes genaamd Fluffykens. Misschien dat mijn moeder en ik maar eens een wijntje moeten drinken, voordat ze me met oud klasgenoten probeert te koppelen die totáál niet bij me passen.

Vond je dit artikel leuk? Vergeet je dan niet te abonneren via Facebook of om een comment achter te laten.

Vandaag de vraag: vraagt jouw moeder ook altijd naar jouw dateleven?

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s